Nieudana naprawa osady strzelby śrutowej.

Oto przykład , jak nie powinno się przeprowadzać napraw kolb drewnianych broni palnej. Koba przedstawiona na poniższych fotografiach uległa dwukrotnemu złamaniu. Pierwsze , stare złamanie zostało źle naprawione, co skutkowało drugim złamaniem. Sposób wykonania naprawy drugiego złamania uwłacza wszelkim standardom .
Dlaczego źle wykonano naprawę ? Powód jest prosty - brak wiedzy o drewnie.

Drewno jest specyficznym materiałem o anizotropowej budowie, co skutkuje różnymi właściwościami mechanicznymi w stosunku do różnych sił niszczących.

Po ujednoliceniu kolorystycznym , wizualny efekt końcowy jest zadowalający . Byłoby lepiej, gdyby pierwsza i druga naprawa wykonana została w sposób profesjonalny a nie "forumowy" .

Dlatego w przypadku złamania osady, należy przekazać ją do fachowca zajmującego się profesjonalną naprawą a nie tylko posklejaniem "aby tylko na giełdę dojechać" .

Najciekawsze jest w tym to, iż profesjonalna naprawa kolby jest kilkakrotnie tańsza niż jej wymiana na nową.


Foto i wykonanie renowacji:
Karol Kopeć
opinie@vp.pl

Drugie złamanie. Wyjątkowo nieudana naprawa .

Ślady pierwszego złamania - zaszpachlowane łby wkrętów wzmacniających .

Widok przebiegu drugiego pęknięcia . Gdyby pierwsze pęknięcie zostało naprawione w sposób prawidłowy, nie byłoby drugiego złamania kolby. 

Pierwsza naprawa .

Widoczne wkręty zastosowane podczas pierwszej naprawy.

Pierwsza naprawa.

Ślady pierwszego złamania i pierwszej naprawy.

Trzecia naprawa. Wzmocniono strukturę drewna poprzez wklejenie prętów węglowych.
Pierwsza warstwa środków ujednolicających barwę drewna.
Wystające końcówki prętów zostaną obcięte zgodnie z kształtem kolby.
Widok w trakcie prac.

Wystające końce prętów węglowych jeszcze przed obcięciem. Tak wykonana naprawa gwarantuje brak możliwości złamania kolby podczas strzelania.  Pręty wklejone są na żywicy specjalnie dedykowanej do wzmacniania drewna.
Zastosowanie prętów węglowych pozwala na uzyskanie wytrzymałości kolby na poziomie większym niż przed złamaniem.

Rekonstrukcja schodów zabytkowych.

Wiele obiektów po II Wojnie Światowej było użytkowanych w sposób niezgodny z ich pierwotnym przeznaczeniem. Skonfiskowane dwory i pałace przekształcono na szkoły, koszary, szpitale czy ośrodki dla osób niepełnosprawnych. Większość wyposażenia tego typu obiektów została bezpowrotnie stracona.
Oto przykład zniszczenia schodów w kamienicy neogotyckiej przekształconej na kwatery żołnierzy Armii Radzieckiej. Schody miały pierwotnie kształt odpowiadający zachowanym częściowo schodom na parterze. Na podstawie resztek schodów oraz przedwojennych zapisków odtworzono dawny wygląd schodów na poddasze.

Schody wykonano ręcznie , używając jedynie elektronarzędzi. Konstrukcja nośna oraz balustrada wykonane są z drewna dębowego. Tralki toczono ręcznie w zakładzie.

Karol Kopeć

Resztki dawnych schodów z licznymi nawarstwieniami w postaci nieudolnych i doraźnych napraw .
Wiele dębowych elementów oryginalnych zastąpiono elementami ze świerka, sosny czy olchy. 

Pierwsza przymiarka. Trepy wsuwane od tyłu. 

Montaż balustrady. 

Schody gotowe.  

Efekt końcowy prac. Wnętrze odzyskało dawny blask. 

Rezystograf oporowy - co to jest?

Badanie rezystografem oporowym jest dziedziną dopiero raczkującą w Polsce. Niewielka ilość aparatów
 znajdujących się głównie na wyposażeniu uczelni akademickich nie sprzyją popularyzacji tej metody badawczej.
Rezystograf jest urządzeniem zastępującym świder Presslera w przypadku badań stanu drewna. Każdy, kto używał świdra, wie jaka to ciężka i niewdzięczna praca. Stosując rezystograf uzyskujemy kilku krotne zmniejszenie czasu wykonania badania oraz natychmiastowy wynik w postaci wykresu w skali 1:1. Na podstawie wykresów możemy wykonać jednoznaczną i niepodważalną opinię odnośnie stanu badanego drewna. Szczególnie przy badaniu drewna zaatakowanego przez grzyby odwiert świdrem Pressler’a daje często zamglone wyniki, dlatego że trudno jest określić grubości warstw zgnilizny poprzeplatanej drewnem zdrowym. Dodatkowym atutem przemawiającym za zastosowaniem rezystografu jest średnica wiertła, a co za tym idzie otworu pozostałego po dokonaniu badania. W przypadku świdrów otwór ma średnicę około 5 - 8 mm , a w przypadku rezystografu otwór ma średnicę 3 mm. Jest to znaczna różnica tak wpływająca na właściwości mechaniczne badanego drewna jak i na jego estetykę.
Karol Kopeć

Świder Pressler'a           

Rzeczoznawca z zakresu technologii drewna. Biegły sądowy.

Wiele razy spotykamy się z problemem reklamacji, tak z pozycji klienta jak i z pozycji sprzedawcy czy producenta. Każdej firmie zdarzają się reklamacje, ale miarą jakości firmy jest sposób wykonania czynności reklamacyjnych.

W sytuacjach spornych, często trzeba korzystać z pomocy rzecznika praw konsumenta lub wyspecjalizowanych firm prawniczych. Do zgromadzonego materiału dowodowego potrzebna jest zwykle ekspertyza lub opinia niezależnej osoby . Zazwyczaj jest to rzeczoznawca lub biegły sądowy w przypadku powołania przez Sąd.

Na czym polega wykonanie opinii?

Opinia to :
1. stwierdzenie stanu faktycznego na chwile wykonania oględzin.
2.określenie zgodności z umową, sztuką stolarską, normami lub zakresem cenowym ( w zależności od kontekstu opinii)
3.określenie występujących wad i oznaczenie możliwych czynników wpływających na powstanie wymienionych wad
4.określenie możliwości usunięcia wad
5.teoretyczny kosztorys prac - w zależności od rodzaju sprawy
6.inne czynności zlecone przez strony.

Opinia nie może być traktowana na równi z wyrokiem Sądu ( choć niektórzy tak to odbierają).
Opinia jest jedynie dowodem w sprawie oraz możliwością weryfikacji stany faktycznego bez przenoszenia rozprawy na miejsce oględzin.

Karol Kopeć

Drzwi do kościoła . Okuwanie blachą miedzianą.

Wreszcie otrzymałem fotki zamontowanych drzwi. Co prawda, są trochę przybrudzone na wskutek prowadzonych prac budowlanych, ale to tylko chwilowe.

Drzwi wykonano z drewna dębowego. Front okuto blachą miedzianą , kutą ręcznie.
Zamki listwowe trzypunktowe gwarantują solidność zamknięcia. Aplikacje mosiężne.
Zawiasy z regulacją w trzech kierunkach. Wykonanie ręczne.
Widać pojawiającą się szlachetną patynę.
Karol Kopeć

Widok od środka. 

Druga para. 

EN/PN 13228 - EN/PN 13226

Normalizacja jest potrzebna, ale pewnych rzeczy nie powinna dotyczyć.  Weźmy normę PN/EN 13288 dotyczącą podłóg drewnianych - elementy posadzek drewnianych .......

 Punkt 5.4.1.  Postanowienia ogólne. " Jeżeli nie ma innych dowodów, należy przyjąć, że grubość i szerokość sztuki drewna zwiększa się o 0,25% na każdy 1 % wilgotności powyżej punktu odniesienia i zmniejsza się o 0,25% na każdy 1% wilgotności poniżej punktu odniesienia."
Jest to dość ciekawa teza. Zgodnie z tym, co napisano w normie, drewno jest materiałem o identycznych właściwościach skurczu i pęcznienia w kierunku stycznym i promieniowym. Badania dowodzą , że tak nie jest. Skurcz w kierunku stycznym jest wyraźnie większy niż w kierunku promieniowym. Czasem nawet o 100%. Chyba, że podłogi wykonane zostaną z Balsy .

Punkt 5.3. Wilgotność drewna. Wg normy, poziom wilgotności drewna w chwili opuszczania zakładu producenta powinna wynosić 9 + 2 %. Wszystko OK, ale .... Ale norma ma obowiązywać na terenie od Grecji i Malty aż po Norwegię i Szwecję. W każdym z tych krajów będzie inna wilgotność średnia. W związku z tym , wilgotność początkowa powinna być dostosowana do panujących warunków.

Na szczęście nie ma w Polsce przymusu stosowania norm PN/EN ( wyłączając Eurokody i inne specjalne przypadki typu zamówienia publiczne itd. )


Podłogi na legarach. Parkiety na ślepych podłogach. Parkiety taflowe. Wykonanie, montaż , renowacja.
Wszelkie nietypowe wyroby z drewna litego .    


Karol Kopeć

Drzwi do kościoła

Wiele obiektów sakralnych poddawanych jest ostatnimi czasy kompleksowym remontom i rekonstrukcjom. Poniższy przykład rekonstrukcji drzwi do kościoła p.w.  św. Jana w Gdańsku jest tego najlepszym przykładem. Wykonanie i montaż drzwi o wysokości ponad 4,2 m  oraz zabudowa kruchty o wysokości ponad 6 m to zadania trudne.

Wykonanie i montaż oraz foto : stolarnia.tarnobrzeg.pl

Naprawa starych okien i drzwi balkonowych

Kilka fotek z renowacji okien i drzwi z 1902 roku.
Stan drewna znakomity pomimo upływu prawie 110 lat.

Usuwanie starych powłok olejnych

Usuwanie wielu powłok lakieniczych

Malowanie podkładem

 Malowanie podkładem

Często występuje problem przeciekania drzwi balkonowych. W najbliższym czasie pokażę sposób likwidacji tego uciążliwego problemu.




Karol Kopeć
rzeczoznawca, biegły sądowy

Co pod parkiet, czyli problem wilgotności w podłożach betonowych

Piękna podłoga z drewna. To prawdziwa radość mieć wspaniałe parkiety, mozaiki i podłogi z litego drewna i nic ich nie jest w stanie w pełni zastąpić. Niestety z powodu wilgoci przedostającej się do drewna z podłoża betonowego, nasza wymarzona podłoga może ulec zniszczeniu bądź uszkodzeniu. Dlaczego w ostatniej dekadzie tak lawinowo wzrosła ilość reklamowanych podłóg? Odpowiedź nie jest prosta i wymaga rozpatrzenia wielu czynników. Po pierwsze, system przyklejania klepki uległ radykalnej zmianie. W latach 70-tych i 80-tych, podstawowym "klejem" do parkietu był "Subit"  lub najzwyklejszy lepik budowlany. Niewygodna aplikacja i konieczność podgrzewania była zmorą ówczesnych parkieciarzy.  Przy wielu wadach tego typu lepiszczy, miały tą zaletę, iż izolowały klepkę od podłoża.  Następnym etapem ewolucji posadzek z drewna było wprowadzenie klejów syntetycznych ( w postaci gotowej lub proszku) wodorozcieńczalnych i rozpuszczalnikowych. Pozwoliło to na zastosowanie np. ogrzewania podłogowego pod parkietem oraz zmniejszyło uciążliwość aplikacji kleju. Niestety , kleje te nie izolują w stopniu zadowalającym klepki od wilgotnego podłoża. Na szczęście, w początkowych latach stosowania ww klejów ogrzewanie pomieszczeń zbliżone było do starych systemów. W chwili obecnej , nowoczesne systemy grzewcze fatalnie wpływają na stan podłóg drewnianych. Stały poziom parametrów powietrza przy relatywnie niskim poziomie wilgotności, powodują pośrednio większość problemow z podłogami. Wg ITB 423/2006 wilgotność podłoża pod parkiety powinna być mniejsza niż 3%. Taki poziom doskonale sprawdzał się przy starych, węglowych instalacjach c.o. oraz przy piecach kaflowych. W chwili obecnej montaż posadzki drewnianej na podłożu betonowym o wilgotności 3% jest nie do przyjęcia. Nawet organizacje branżowe nie promują tej instrukcji. Według  Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Parkieciarzy, maksymalny poziom wilgotności podłoża cementowego wynosi 2%. Pojawiły się także zagraniczne opracowania, na podstawie których maksymalny poziom wilgotności podłoża betonowego ustala się na poziomie 1,2% CM
 ( http://www.parpo.pl/artykuly.php?id=17 ). I jak tu sprostać wciąż rosnącym wymaganiom odnośnie wilgotności podłoża? Mamy dwa wyjścia. Możemy suszyć podłoże w sposób naturalny lub wymuszony albo wykonać membranę, która oddzieli warstwę drewna od wilgoci z podłoża.  W chwili obecnej  na rynku chemii budowlanej znajdziemy wiele różnych tz "płynnych folii" pozwalających na odizolowanie posadzki od podłoża. Dla przykładu mogą to być BonaBond R 410, Wakol  PU 235, UZIN PE460, które można kłaść na podłożach o wilgotności do 5%CM.  Podobne środki produkują także : Remmers, Thomsit, Selena Tytan, Mapei, Bostik oraz kilka innych. Każdy z wymienionych środków ma trochę inne parametry i w związku z tym należy samemu dobrać odpowiednią membranę do konkretnego podłoża. Poza tym , wymienione środki różnią się znacznie tak ceną jak i wydajnością i w związku z tym, należy dobrze przeanalizować wszelkie informacje techniczne dotyczące wydajności. Pomimo niewątpliwych zalet membran, pozostaje jednak poważny problem wilgoci zakumulowanej w podłożu a także problem odspojenia się membrany od podłoża na wskutek wzrostu wilgotności podłoża powyżej 5% . Ale to już temat na następny post.