piątek, 8 lutego 2013

Uszkodzenie parkietu na skutek zalania.

Parkiety czyli posadzki wykonane z drewna z reguły są odporne na krótkotrwałe działanie wody.  Jednakże stałe zawilgocenie skutkuje powstawaniem różnego rodzaju uszkodzeń. Może to być krawędziowanie lub łódkowanie, a niekiedy nawet odspojenie posadzki od podłoża. Oto przykład uszkodzenia posadzki drewnianej na wskutek kapania wody ze źle wykonanego kanału wentylacyjnego sali gimnastycznej .
Karol Kopeć


Nastąpiło wypaczenie warstwy dekoracyjnej  spowodowane nadmiernym i długotrwałym zawilgoceniem.

Posadzka nadaje się jedynie do naprawy.



środa, 30 stycznia 2013

Forum - skarbnica wiedzy II.

Znowu znalazłem kilka fajnych wpisów. Czym prędzej się nimi z Państwem podzielę.

1. Na pytanie internauty :
" jakie środki zastosować by możliwie najlepiej: 
1. zabezpieczyć bal przed wilgocią 
2. zabezpieczyć przed wszelkiego rodzaju robactwem 
3. zabezpieczyć przed słońcem - żeby nie ciemniało "

Jest odpowiedź : "Witam jak juz pisalem wczesniej mozna zastosowac pokost lniany na goraco co zabezpieczy rowniez przed robakiem czynnosc te nalezy wykonac minimum 2 razy przy drugim razie mozna dodac do pokostu ugru (jast to barwnik w proszku ) jest ich kilka kolorow od naturalnego po ciemne ,w zaleznosci ile sie dosypie taki wyjdzie kolor."

Znakomita rada z uwagi na brak własności biobójczych oleju lnianego. Równie dobrze możemy zastosować masło , przepracowany olej silnikowy a nawet olej napędowy. 

2.  Na innym forum padło stwierdzenie :

"- jezeli w styczniu gdzie srednia temperatura dzienna bedzie wynosiła -10 stopni wyniesiemy deskę o wilgotnosci 8% (grubość 25mm) i zostawimy ją pod wiatą na 3 tygodnie to otrzymamy deske o wilgotności 8% "

Co jest oczywistą fikcją literacką.  Drewno w zimie osiąga wilgotność około 20 % . Oczywiście mówimy o drewnie składowanym pod zadaszeniem. 

Internet jest pełen wypowiedzi , których wartość jest znikoma. Dlatego namawiam do sprawdzania każdej informacji w kilku źródłach z uwagi na tego typu wypowiedzi . 


Karol Kopeć

niedziela, 27 stycznia 2013

Rezystograf oporowy - co to jest?


Badanie rezystografem oporowym jest dziedziną dopiero raczkującą w Polsce. Niewielka ilość aparatów
 znajdujących się głównie na wyposażeniu uczelni akademickich nie sprzyją popularyzacji tej metody badawczej.
Rezystograf jest urządzeniem zastępującym świder Presslera w przypadku badań stanu drewna. Każdy, kto używał świdra, wie jaka to ciężka i niewdzięczna praca. Stosując rezystograf uzyskujemy kilku krotne zmniejszenie czasu wykonania badania oraz natychmiastowy wynik w postaci wykresu w skali 1:1. Na podstawie wykresów możemy wykonać jednoznaczną i niepodważalną opinię odnośnie stanu badanego drewna. Szczególnie przy badaniu drewna zaatakowanego przez grzyby odwiert świdrem Pressler’a daje często zamglone wyniki, dlatego że trudno jest określić grubości warstw zgnilizny poprzeplatanej drewnem zdrowym. Dodatkowym atutem przemawiającym za zastosowaniem rezystografu jest średnica wiertła, a co za tym idzie otworu pozostałego po dokonaniu badania. W przypadku świdrów otwór ma średnicę około 5 - 8 mm , a w przypadku rezystografu otwór ma średnicę 3 mm. Jest to znaczna różnica tak wpływająca na właściwości mechaniczne badanego drewna jak i na jego estetykę.
Karol Kopeć

Świder Pressler'a           




Ozonowanie drewna - co to jest ?

Ozonowanie drewna zabytkowego jest metodą dość młodą, ale prężnie się rozwijająca. Negatywna strona stosowania ozonu jest jego wpływ na rozkład drewna. Jednakże stopień degradacji spowodowanej stosowaniem ozonu jest nieporównywalny ze stopniem degradacji powodowanej przez owady techniczne szkodniki drewna oraz grzyby. Zwykle przez dziesięciolecia nic się nie robi przy obiekcie a potem zamiast szybko usunąć zagrożenia i zabezpieczyć drewno przed następnym atakiem, zastanawiamy się , czy ozon nie zaszkodzi drewnu. Czy nasza bierność lub bezradność nie jest większym zagrożeniem dla drewnianych zabytków niż wszystkie inne zagrożenia razem wzięte? Widuje się wartościowe obiekty składowane w szopach, piwnicach, stodołach a czasem i pod gołym niebem. Na pytanie, czemu nie prowadzone są prace konserwatorskie zwykle odpowiedź brzmi “nie mamy pieniędzy”. Po kilku lub kilkunastu latach takiego traktowania, obiekty niejednokrotnie ulegają całkowitemu zniszczeniu. Warto się zastanowić nad tym zjawiskiem zanim uwikłamy się w polemikę czy stosować rotanox, azot, ozon lub argon. Stosujmy cokolwiek, byle zdążyć. Niestety, to człowiek jest największym zagrożeniem dla zabytków.

Karol Kopeć

Parkiety taflowe - parkiety pałacowe

Coraz mniej jest firm produkujących tradycyjne parkiety taflowe. Rzemiosło w Polsce zanika.
Z roku na rok pojawia się coraz więcej imitacji parkietów taflowych produkowanych na podkładach z płyty wiórowej czy OSB. Jakie są tego późniejsze konsekwencje wie ten, kto niestety nabył tego typu wynalazki.
Prawdziwy i trwały parkiet taflowy produkowany jest na drewnianym podkładzie ramowo-płycinowym. Zapewnia to bezproblemowe użytkowanie przez setki lat - można to zaobserwować w obiektach zabytkowych.

Wykonuję opinie o stanie zachowania oryginalnych parkietów taflowych, dokumentacje konserwatorskie , renowacje starych posadzek oraz zupełnie nowe posadzki .

Karol Kopeć
Oryginalne parkiety w pałacu  h. Woroncowa.

Oryginalne parkiety w pałacu h. Woroncowa.

Parkiety taflowe obłogowane - Lwów / Ukraina. 

Zabytkowe parkiety taflowe . Ukraina. 

Przykład wykorzystania starych parkietów w adaptacji obiektów zabytkowych.
Hotel Grand - Rzeszów. 
Tradycyjne parkiety taflowe w wykonaniu pałacowym. 


Karol Kopeć

Kontrola stanu drewnianych placów zabaw - rezystograf.


Przeprowadzamy kontrole stanu drewna wkopanego w ziemię przy pomocy rezystografu oporowego. Najczęściej są to słupy telekomunikacyjne i energetyczne, krzyże drewniane, place zabaw dla dzieci, reklamy i ogrodzenia. Badaniu podlega obszar drewna na styku powietrza i ziemi. W tym miejscu występuje przyspieszona degradacja drewna w warunkach działania czynników atmosferycznych. Często drewno nie wykazuje zewnętrznych oznak zniszczenia  ( impregnacja ) jednak wewnątrz zazwyczaj jest zaatakowane przez grzyby. Badanie dokumentowane jest opinią o stanie drewna i zapisanymi wynikami z odwiertów.
Karol Kopeć

Widoczne uszkodzenie tkanki drzewnej i ślady działania grzybów niszczących drewno

na styki powietrze - ziemia . 

Drewniane słupy wkopane w ziemię ulegają szybkiej degradacji. Pomimo impregnacji ciśnieniowej i innych zabiegów, drewno ulega czynnikom niszczącym, działającym na styku powietrze - ziemia.

Owocniki grzyba na słupie drewnianym






Fumigacja - co to jest?

Przeciętny człowiek styka się na każdym kroku z wieloma zjawiskami i procesami fizycznymi i chemicznymi. Potrafi je rozpoznawać i wykorzystywać , jednakże często nie jest w stanie połączyć “mądrych” fachowych nazw z rzeczami , które zna. Najprostszym przykładem jest pojecie drewna subfosylnego czyli np czarnego dębu. Wychodząc na przeciw zapytaniom płynącym poprzez pocztę elektroniczną, przedstawiam wyjaśnienia nazw oraz opisy procesów spotykanych w konserwacji drewna zabytkowego.

Fumigacja

Procesy fumigacji przeprowadza się w komorach, namiotach, workach oraz poprzez zafoliowanie całego budynku. W zależności od rodzaju zastosowanego środka , stosujemy odpowiednie systemy ochrony osobistej pracowników obsługi. Najgroźniejszym dla ludzi z powszechnie stosowanych fumigantów jest mieszanina około 10% tlenku etylenu w dwutlenku węgla. Potoczna nazwa tej mieszaniny to Rotanox. Wysoka toksyczność tlenku etylenu wymaga na nas stosowanie odzieży ochronnej oraz masek przeciwgazowych. Dodatkowo emitowany do atmosfery po zakończeniu procesu dwutlenek węgla wzmaga efekt cieplarniany na naszej planecie. Prowadzone są także prace w kierunku wyeliminowania bromku metylu z powszechnego użycia. Przykładem może być projekt GEF-2328-2750-4822 "Całkowita, sektorowa eliminacja bromku metylu w krajach z gospodarką w okresie przejściowym" . Od 2005 roku w wielu gałęziach przemysłu UE, stosowanie bromku metylu jest zakazane.  Z tego też powodu coraz większą popularnością cieszą się metody fumigacji oparte o zastosowanie gazów obojętnych. Najczęściej są to dwutlenek węgla, azot i argon. Dwutlenek węgla oprócz faktu wspomagania powstawania dziury ozonowej reaguje z wilgocią i tworzy kwas węglowy, który ma wpływ na niektóre materiały spotykane podczas konserwacji zabytków. Dlatego coraz częściej spotykamy komory i namioty z atmosferą azoty lub argonu. Spotyka się dwa podstawowe systemy doprowadzenia fumigantów do komory w zależności od wielkości komory oraz miejsca przeprowadzenia fumigacji czyli zasilanie z wytwornicy azotu lub z butli ze skroplonym gazem.


Azot                              Bromek metylu                                  Tlenek etylenu




Karol Kopeć
mgr inż. technolog drewna
mgr inż. konserwator drewna zabytkowego
Rzeczoznawca Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków w zakresie" Drewno, właściwości i zastosowanie"
Rzeczoznawca PIH z zakresu technologii drewna
biegły sądowy dla Sądu Okręgowego w Kielcach