Aby uwieńczyć prace projektowe, wykonano na podstawie rysunków CAD kopię kanapy.
A oto udokumentowany przebieg prac . Wszystko wykonałem sam w wolnych chwilach po pracy na pełnym etacie.
Wykonanie i foto : Karol Kopeć
Ciekawostki i nowości stolarskie. Wiele niepublikowanych wcześniej artykułów.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sienicki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sienicki. Pokaż wszystkie posty
sobota, 1 grudnia 2012
Kanapa kolbuszowska - reaktywacja legendy cz. I
Widząc wysiłki Centrum Kształcenia Zawodowego postanowiłem dorzucić swoją cegiełkę dla ratowania zapomnianego rzemiosła kolbuszowskiego. Jednakże część moich prac polegała na przygotowaniu dokumentacji technologicznej w celu ewentualnego uruchomienia produkcji seryjnej. Przygotowałem komplet dokumentacji z rysunkami wykonawczymi oraz instrukcjami stanowiskowymi i kartami kontroli jakości. Niestety nie było chętnych na wdrożenie tego wyrobu i dokumentacja leżakuje sobie u mnie na półce. Drugą częścią było wykonanie dokumentacji konserwatorsko-technicznej oraz wykonanie kopii kanapy w skali 1:1.
Karol Kopeć
Karol Kopeć
| Kanapa kolbuszowska ze zbiorów MKL w Kolbuszowej |
Etykiety:
Dyplomowany konserwator zabytków,
Karol Kopeć,
Kolbuszowa,
meble kolbuszowskie,
rzeczoznawca,
Sienicki,
technolog drewna
Lokalizacja:
Starachowice, Polska
Reaktywacja meblarstwa kolbuszowskiego.
Od pewnego czasu pojawiają się próby reaktywacji meblarstwa kolbuszowskiego. Jednym z przykładów jest inicjatywa Centrum Kształcenia Praktycznego w Kolbuszowej, wykonania kopii komody kolbuszowskiej . Jako wzór posłużyła komoda będąca częścią zbioru Muzeum w Łańcucie.
Dzięki uprzejmości Dyrekcji Muzeum , mebel zmierzono i sfotografowano. Następnie wykonano plany i rozpoczęto rekonstrukcję. Nadzór nad pracami objął szef pracowni stolarskiej Zbigniew Borowski. W pracach brali udział uczniowie Centrum Kształcenia Praktycznego oraz w niewielkiej części studenci SGGW ( w tym także i autor tego postu ) . Nadzór merytoryczny objęła ś.p. prof. Irena Swaczyna, wybitna znawczyni dawnego meblarstwa kolbuszowskiego.
opinie@vp.pl
Karol Kopeć
Dzięki uprzejmości Dyrekcji Muzeum , mebel zmierzono i sfotografowano. Następnie wykonano plany i rozpoczęto rekonstrukcję. Nadzór nad pracami objął szef pracowni stolarskiej Zbigniew Borowski. W pracach brali udział uczniowie Centrum Kształcenia Praktycznego oraz w niewielkiej części studenci SGGW ( w tym także i autor tego postu ) . Nadzór merytoryczny objęła ś.p. prof. Irena Swaczyna, wybitna znawczyni dawnego meblarstwa kolbuszowskiego.
![]() |
| Niestety nie mam informacji odnośnie tytułu prasowego w którym ukazał się artykuł " Dusza do komody ". Jeżeli ktoś zna źródło tego artykułu, to proszę o kontakt. |
opinie@vp.pl
Karol Kopeć
sobota, 17 listopada 2012
Stefan Sienicki "Meble kolbuszowskie"
W 1936 roku, Stefan Sienicki wydał swoją najlepszą wg mnie książkę pt. "Meble kolbuszowskie". Z racji wykonywanego zawodu oraz faktu, iż z urodzenia jestem lasowiakiem, książka ta na dobre zagościła w mojej liście ulubionych i cenionych pozycji. Niesamowita ilość informacji źródłowych, mnogość, jak na tamte czasy, fotografii i rysunków oraz ciekawy literacki język sprawia, iż czytanie "Mebli kolbuszowskich" to czysta przyjemność. Jednakże, jak każde dzieło, "Meble kolbuszowskie" nie oparły się zębowi czasu. Nowe teorie i dowody pozwalają spojrzeć na pracę prof. Sienickiego z trochę innej strony.
Do czasów dzisiejszych zachowały się głównie meble skrzyniowe oraz jedna sofa. Co więcej, wielu badaczy podważa pochodzenie wielu mebli opisanych w "Meblach kolbuszowskich".
Wojciech Lipowicz w publikacji " O meblarstwie kolbuszowskim polemicznie" dowodzi, iż niektóre meble zakwalifikowane przez Sienickiego jako meble kolbuszowskie mają inne pochodzenie. Wg niego, komoda opisana na tablicy nr 25 jako praska, jest prawdopodobnie meblem pochodzącym z rejonu południowej Polski lub Saksonii. Świadczyć ma o tym konstrukcja i forma .
Moim zdaniem niewłaściwe jest także zakwalifikowanie przez Sienickiego skrzyni z ryciny nr 3, jako roboty kieleckiej. Skrzynia ta przedstawia wszystkie cechy skrzyń typu elbląsko-żuławskiego. Edward Parzych w swojej publikacji " Meble elbląsko-żuławskie XVII i XIX w. z kolekcji Edwarda Parzycha " przedstawił kilka podobnych skrzyń. Podobieństwo tych mebli nie podlega dyskusji.
Nauka nie stoi w miejscu. Co roku pojawiają się nowe metody badawcze czy ciekawe obiekty. Teorie głoszone 100 lat temu ulegają modyfikacjom. Jednakże dzieło prof. Sienickiego przetrwało próbę czasu i jest jednym z nielicznych ponadczasowych opracowań z dziedziny meblarstwa. Reprint "Mebli kolbuszowskich" jest obowiązkową pozycją w domowej bibliotece każdego fascynata meblarstwa tradycyjnego.
Zapraszam na dalsze dywagacje na temat stolarstwa kolbuszowskiego :
http://projektus.blogspot.com/2012/12/reaktywacja-meblarstwa-kolbuszowskiego.html
Karol Kopeć
Do czasów dzisiejszych zachowały się głównie meble skrzyniowe oraz jedna sofa. Co więcej, wielu badaczy podważa pochodzenie wielu mebli opisanych w "Meblach kolbuszowskich".
Wojciech Lipowicz w publikacji " O meblarstwie kolbuszowskim polemicznie" dowodzi, iż niektóre meble zakwalifikowane przez Sienickiego jako meble kolbuszowskie mają inne pochodzenie. Wg niego, komoda opisana na tablicy nr 25 jako praska, jest prawdopodobnie meblem pochodzącym z rejonu południowej Polski lub Saksonii. Świadczyć ma o tym konstrukcja i forma .
Moim zdaniem niewłaściwe jest także zakwalifikowanie przez Sienickiego skrzyni z ryciny nr 3, jako roboty kieleckiej. Skrzynia ta przedstawia wszystkie cechy skrzyń typu elbląsko-żuławskiego. Edward Parzych w swojej publikacji " Meble elbląsko-żuławskie XVII i XIX w. z kolekcji Edwarda Parzycha " przedstawił kilka podobnych skrzyń. Podobieństwo tych mebli nie podlega dyskusji.
Nauka nie stoi w miejscu. Co roku pojawiają się nowe metody badawcze czy ciekawe obiekty. Teorie głoszone 100 lat temu ulegają modyfikacjom. Jednakże dzieło prof. Sienickiego przetrwało próbę czasu i jest jednym z nielicznych ponadczasowych opracowań z dziedziny meblarstwa. Reprint "Mebli kolbuszowskich" jest obowiązkową pozycją w domowej bibliotece każdego fascynata meblarstwa tradycyjnego.
Zapraszam na dalsze dywagacje na temat stolarstwa kolbuszowskiego :
http://projektus.blogspot.com/2012/12/reaktywacja-meblarstwa-kolbuszowskiego.html
Karol Kopeć
| Komoda omawiana przez Wojciecha Lipowicza. Foto z reprintu " Mebli kolbuszowskich" |
| Skrzynia roboty kieleckiej . foto z reprintu "Mebli kolbuszowskich" |
| Skrzynia roboty elbląsko-żuławskiej . foto z katalogu wystawy Muzeum w Elblągu - 2000 . |
Etykiety:
dokumentacja konserwatorska,
Dyplomowany konserwator zabytków,
Karol Kopeć,
Kolbuszowa,
meble kolbuszowskie,
rzeczoznawca,
Sienicki
Lokalizacja:
Starachowice, Polska
Subskrybuj:
Posty (Atom)

















